Neuro4Balans

Neuro4Balans geeft een startbeeld van hoe iemand van nature in elkaar zit en hoe belast dat systeem op dit moment is. Bedoeld als vertrekpunt voor het gesprek en als gedeelde taal tussen behandelaar en cliënt.

Wat het niet doet: een diagnose stellen, een tekort aantonen of een klinisch oordeel vervangen. Er wordt niets gemeten in bloed of speeksel. De uitkomst is een gestructureerde weergave van zelfrapportage, meer niet. De interpretatie blijft bij de behandelaar.

De vragenlijst brengt vier neurotransmittersystemen in kaart, elk met een eigen aard. Die vierdeling komt uit het werk van Eric Braverman.

De vragenlijst bestaat uit twee delen, en dat onderscheid is de kern van het instrument. Het eerste deel vraagt hoe iemand zich meestal voelt: vijftig waar/onwaar-vragen per aard, tweehonderd in totaal. Dat geeft de natuurlijke aanleg.

Het tweede deel vraagt hoe iemand zich nu voelt, verdeeld over dopamine (25 vragen), acetylcholine (24), GABA (40) en serotonine (25). Dat geeft de actuele belasting van het systeem.

Iemand met een sterke aanleg op een as kan daar tegelijk zwaar belast zijn. Precies die combinatie maakt het gesprek interessant, en die zie je niet als je maar één van beide meet.

Elke vraag is waar of onwaar. Per aard telt het systeem het aantal keren "waar". Geen weging, geen verborgen formule: een eerlijke telling.

Uit deel 1 komt een krachtscore van 0 tot 50 per aard. Daaruit volgen de dominante aard (de hoogste score), de tegenovergestelde aard (de laagste), en een levenslang relatief aandachtspunt: een aard die vijftien punten of meer onder de dominante ligt. Een krachtscore van 35 of hoger geldt als uitgesproken; die grens komt van Braverman zelf.

Uit deel 2 komt een klachtscore per as, ingedeeld in banden. Eén tot vijf is een vroeg signaal. Zes tot acht vraagt om gerichte aandacht. Negen tot vijftien is fors, en vanaf zestien is medische beoordeling op zijn plaats. Die laatste twee banden zijn er bewust om een signaal af te geven dat buiten het bestek van een vragenlijst valt.

Neuro4Balans is een Nederlandse bewerking van de Braverman Nature Assessment uit The Edge Effect (Eric R. Braverman, 2004). De opbouw, de tweedeling en de scoringslogica zijn overgenomen; de vragen zijn vertaald en waar nodig natuurlijker geformuleerd.

• Rechtstreeks uit Braverman: de vragen, de twee delen, de dominante aard, de grens van 35 en het relatieve aandachtspunt.
• Onze interpretatie: de indeling van kracht- en klachtscores in leesbare banden. Redelijk onderbouwd, deels op het voorbeeldrapport van Braverman, maar niet in elke grens letterlijk uit zijn werk.
• Onze eigen constructie: het samengevatte beeld dat aanleg en belasting combineert, plus het volgen daarvan over de tijd. Braverman houdt beide delen gescheiden. Dit deel presenteren we als onderbouwd voorstel, niet als gevalideerde norm, en die melding staat ook in het platform bij de resultaten.

Waarom dat onderscheid hier staat: een instrument waarvan je niet weet hoe het rekent, kun je niet verdedigen tegenover een cliënt die doorvraagt.

Een losse meting zegt iets over vandaag. Wat een traject stuurt, is het verschil tussen twee metingen. Na een hermeting staat per as in beeld wat er veranderd is, met de richting erbij, zodat het vervolgconsult kan beginnen bij wat er beweegt in plaats van bij de vraag of er iets beweegt.

Voor de cliënt doet dat nog iets anders: vooruitgang voelt vaak als niets, want het is het wegblijven van klachten. Twee metingen naast elkaar maken die vooruitgang zichtbaar.

• E.R. Braverman, The Edge Effect, Sterling Publishing, 2004.
• Twee peer-reviewed toepassingen van de volledige opbouw: PMC9987524 en PMC4984615.