Steeds dezelfde blessure? Kijk naar je belastbaarheid, niet alleen je techniek

Het is alweer die kuit. Of die achillespees, die knie, die onderrug. Je rekt, je doet je oefeningen, je past je schoenen aan, je laat je looptechniek analyseren. Het wordt even beter. En een paar weken later is het terug.

Op een gegeven moment ga je je afvragen of het ooit overgaat. Het antwoord ligt vaak niet waar je het zoekt. Niet in je techniek, maar in je belastbaarheid.

Een blessure is meestal een rekensom

De meeste niet-acute sportblessures zijn overbelastingsblessures. En overbelasting is een verhouding: de belasting die je erop legt versus wat je weefsel op dat moment aankan. Twee knoppen, niet één.

De sportwereld richt zich bijna altijd op de eerste knop: minder hard, andere techniek, betere schoenen, een aangepast schema. Soms terecht. Maar als je weefsel structureel te weinig herstelt, blijf je aan de verkeerde knop draaien. Je kunt je looptechniek perfectioneren, als je pees nooit de kans krijgt om sterker terug te komen dan hij belast wordt, blijft het misgaan.

Waarom herstel de onderschatte knop is

Weefsel wordt sterker tijdens herstel, niet tijdens de belasting. Pezen en botten hebben daar bovendien meer tijd voor nodig dan spieren, wat verklaart waarom juist die structuren zo vaak terugkerende klachten geven bij wie te snel opbouwt of te weinig herstelt.

En dat herstel staat niet los van de rest van je leven. Slaap is wanneer een groot deel van het weefselherstel plaatsvindt. Chronische stress houdt ontstekingsprocessen langer aan. Een tekort aan brandstof of bepaalde voedingsstoffen vertraagt de opbouw. Bij vrouwelijke sporters speelt energiebeschikbaarheid een extra grote rol in botgezondheid. Met andere woorden: dezelfde onderlaag die je prestatie bepaalt, bepaalt ook of je blessuregevoelig bent.

Dat is geen reden om fysiotherapie of een goede opbouw overboord te gooien, integendeel. Het is een reden om er een laag onder te leggen.

De vragen die verder helpen dan “wat is er kapot?”

Bij een terugkerende klacht zijn dit vaak de vruchtbaardere vragen:

• Bouw ik te snel op na rust of een blessure, in plaats van geleidelijk?
• Slaap ik genoeg om weefsel de kans te geven te herstellen?
• Eet ik genoeg om op te bouwen, of zit ik chronisch in een tekort?
• Stapelt er stress die mijn herstel in de weg zit?
• Wissel ik zwaar en licht echt af, of staat alles op dezelfde stand?

Als hier een paar keer ja of nee uitkomt op de verkeerde manier, dan weet je waar het echte werk ligt: in de belastbaarheid onder de symptomen.

Voorkomen is het werk, niet behandelen

De sporters die structureel blessurevrij blijven, zijn zelden degenen met de beste oefeningen. Het zijn degenen met de beste basis: die opbouwen in een tempo dat hun weefsel aankan, die genoeg herstellen, en die hun training afstemmen op wat hun lichaam op dat moment kan dragen. Dat is minder spannend dan een nieuwe techniek, maar het is wat blijft werken.

---

Loop je steeds tegen dezelfde klachten aan en wil je naar de oorzaak onder de symptomen? Bekijk de Performance Blueprint of plan een gratis kennismaking.